مرزهاى انديشه و بينش
تند ، شكننده ، پرصدا ، همچون رعد در شبهاى طوفانى بود .
چشمه ، همان چشمه است و شب و روز دخالتى در جريان آن ندارند .
هركس كه روش بزرگان شرق و غرب و شخصيتهاى گذشته و امروز تاريخ را بررسى و مطالعه كند ، يك پديده و حقيقت آشكار را درك مىكند و آن اينكه : بزرگان تاريخ بشريت و شخصيتهاى بزرگ تاريخ ، با وجود اختلافى كه در ميدانهاى فكرى و تضادهاى عقيدتى و در موضوعات كوشش ذهنى دارند ، اديبان و انديشمندانى داراى نبوغ و برجستگىهاى ويژهاند كه فقط از نظر كيفيت ، تفاوتهايى با هم دارند . بعضى از آنها به وجود آورنده و سازندهء وضعى هستند و برخى ديگر ، در اين راه گام برمىدارند ولى به مرحلهء سازندگى نمىرسند . و گويى كه نيروى بلاغت و درك ادبى با اشكال ، صور و مفاهيم وسيعى كه دارد ، از لوازم هر روح بزرگى است .
يك نگاه كوتاه به وضع انبيا و پيامبران براى روشنساختن اين حقيقت در ذهن شما كافى خواهد بود . يعنى : در واقع داود ، سليمان ، اشعياء ، ارميا ، ايوب ، مسيح و محمد بزرگانى هستند كه علاوه بر موهبتهاى ويژهاى كه داشتند از موهبت ادبى نيز