تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 208

مساهمون:

ص٢٠٨

ترجمهء سخن هفتاد و هفتم

و از سخنان آن حضرت است اين سخن را موقعى فرموده است كه سعيد بن العاص آن حضرت را از حقش ممنوع نموده است ( بنى اميه ارثى را كه من از محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم دارم ، كم كم به من مىدهند . و سوگند به خدا ، اگر براى آنان زنده بمانم ، آنانرا از مقامى كه غاصبانه بدست گرفته‌اند ساقط و بر كنار ميكنم ، چنان كه قصاب گوشت خاك آلوده را از ديگر گوشتهاى تميز بر كنار مىكند ) شريف رضى مىگويد : دو كلمهء آخر اين سخن ( الوذام التربة ) التّراب الوذمة هم روايت شده است شريف رضى مىگويد : معناى اين كه آن حضرت مىفرمايد : ليفوَّقوننىيعنى از مال اندكى مىدهند مانند مقدار شيرى كه يك بار از شتر دوشيده شود - 6 و الوذام جمع و ذمه است و آن عبارتست از قطعه اى از شكنبه يا جگر كه در خاك مىفتد و آلوده مىشود و در نتيجه از ساير گوشتها كنار گذاشته مىشود
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 208 | محمد تقي جعفري