تفسير عمومى سخن هفتاد و هفتم
1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 5 ، 6 ، 7 ، 8 ، 9 ، 10 - أنّ بنى أميّة ليفوَّقوننى تراث محمَّد صلى الله عليه و آله تفويقا . . . ( بنى اميه ارثى را كه من از محمد ( ص ) دارم كم كم به من مىدهند . . . )
بنى اميه و ما ادراك ما بنو أميه
به همان اندازه كه هاشم و بنى هاشم تجسمى از عظمتها و ارزشهاى انسانى بودهاند ، اميه و بنى اميه تجسمى از رذالتها و وقاحتها و خودخواهىها و فرصت جوئىها و عذر و حيله پردازيها بودهاند . اين كه شنيدهايد : « در جهان دو بانگ مىآيد به ضد » داستان اين دو گروه است كه تاريخ براى ابد ثبت كرده است . اين همان تقابل نور و ظلمت است كه به هيچ وجه امكان آشتى در ميان آنها وجود ندارد . در مقدمهء صحيفهء كاملهء سجاديه از حضرت امام جعفر بن محمد الصادق ع چنين نقل مىكند كه پدرم از پدرش و او از جدش نقل مىكند كه روزى پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله در خواب مردانى را ديد كه مانند جستن ميمون به منبر او مىجهند و مردم را به عقب برميگردانند ، پيامبر اكرم از خواب بيدار شد و نشست و اندوه در چهره مباركش آشكار بود ، در اين حال جبرئيل اين آيه را آورد : * ( وَإِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ ) *