تفسير عمومى خطبهء چهل و ششم
3 ، 5 - اللَّهمّ أنّى أعوذ بك من وعثاء السّفر و كأبة المنقلب و سوء المنظر في الأهل و المال و الولد ( پروردگارا ، از مشقت سفر و رنج بازگشت از سفر و از اين كه با منظرهء زشت اهل و مال و فرزند روبرو شوم ، بر تو پناه مىبرم ) .
نيايش در هنگام تصميم به سفر و آغاز آن
سفر به يك معنى بيرون رفتن از آشيانه ايست كه آدمى با آن انس و الفت برقرار كرده است . اين انس و الفت يك پديدهء روانى با اهميتى است كه موجب تمركز قواى دماغى و قدرت بر محاسبهء تنظيم زندگى و غير ذلك مىگردد . دو مسئلهء مهم وجود دارد كه اهميت آشيانهء زندگى را بنام وطن گوشزد مىكند .
مسئلهء يكم - تبعيد از وطن بعنوان يك كيفر مسحوب شده است ، اگر بيرون رفتن از وطن باعث رنج و مشقت نبود ، بعنوان كيفر محسوب نمىگشت .
مسئلة دوم - قصر نمازهاى چهار ركعتى و سقوط نوافل آنها و افطار روزه با شرايط مقرره در فقه است . و بدانجهت كه سفر و اقامت در غير وطن تا مدت زيادى ، دگرگونى تفكرات و تغيير در نظم زندگى و روياروى شدن با حوادث جديد را در بر دارد ، لذا توجه خاصى به خداوند در تصميم و آغاز