سفر بسيار مطلوب است و در بعضى روايات هم آداب و اذكار مخصوصى براى آن تعيين شده است . مخصوصا سفرهاى پر مشقت و تلاش ، مانند جنگ و جهاد كه وضع زندگى انسان كاملا غير عادى و در مجراى رويدادهائى است كه از مرز زندگى و مرگ مىگذرد .
نگرانى از چگونگى وضع خانواده و همهء كسانى كه در منطقهء حيات مسافر مخصوصا مسافر جهاد قرار دارند ، بسيار حساس است كه از ذهن وى دور نمىگردد .
6 ، 10 - اللَّهمّ أنت الصّاحب في السّفر و أنت الخليفة في الأهل ، و لا يجمعهما غيرك لأنّ المستخلف لا يكون مستصحبا و المستصحب لا يكون مستخلفا ( خداوندا ، توئى يار سفر من ، و توئى ناظر و نگهدارندهء دودمان من ، و هيچكسى جز تو توانائى اين هر دو را ( يار و ياور سفر و ناظر و نگهدارندهء دودمان ) ندارد ، زيرا كسى كه همراه متحرك است ، جانشين نمىگردد و كسى كه جانشين است با متحرك حركت نمىكند ) .
فقط خدا است كه هيچ كارى او را از كار ديگر باز نمىدارد
آن زمان كه پيش بينى آن زمان
تو پس خود كى بينى اين بدان
حق محيط جمله آمد اى پسر
وا ندارد كارش از كار دگر
مولوى
مقتضاى احاطهء مطلقهء الهى بر جهان هستى و همهء رويدادهائى كه بطور عرضى و طولى در اين جهان بوقوع مىپيوندند ، همين است كه در مطلب فوق آمده است . در صورتى كه ديدگاه انسانى همواره با موضع گيريها و وسائل درك و مشخصات هدف گيريها و خواستههاى او بسته مىشود و نمىتواند از آن چارچوبه اى كه امور مزبوره بوجود آوردهاند تجاوز نمايد . و همين محدوديت