وادار به اندك پستى و حماقت نمىكند ، چه رسد به اين كه بينهايت حماقت را در زير جمجمهء يك فرد بگنجاند ، بلكه اين انسان است كه نيروها و استعدادهاى بىنهايت سازنده و مثبت خود را مبدل به بىنهايت كورى و حماقت و وقاحت مىسازد . به هر حال جملهء بالزاك ادبى است و با اين جنبه در بارهء اشعث بن قيس و ديگر اشعثصفتان تاريخ ، مطلبى زيبا گفته است . درست فكر كنيد ، اشعث بر امير المؤمنين راه تشخيص ضرر و نفع را تعليم مىفرمايد اين همان پستى و حماقت بينهايت است كه آن حيوان خود تباه شده ، در زير جمجمهء خود اندوخته است . اشعث بىنهايت زير صفر ، بر على بن ابي طالب بىنهايت فوق صفر دلسوزى مىكند ، مانند دلسوزى خفاش بر همهء ساكنان و موجودات كرات منظومهء شمسى با آفتابى كه دارند و مانند آن حيوان سرگين گردان كه موجوديتش در همان سرگين خلاصه شده است ، بر تكامليافته ترين انسان كه نه تنها اين جهان هستى در گوشه اى از دل او قرار گرفته است ، بلكه خدا پرتو جمال و جلالش را بر دل او انداخته است .
6 - عليك لعنة الله و لعنة اللَّاعنين ( لعنت خدا و لعنتكنندگان بر تو باد )
تا كسى به اختيار با عوامل رحمت خدا به مبارزه بر نخيزد مستحق لعنت خداوندى نمىگردد
اوصافى كه در قرآن موجب لعن دارندگان آنها شدهاند ، بقرار زير است :
1 - كفر
* ( إِنَّ الله لَعَنَ الْكافِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيراً ) * ( 1 ) ( خداوند بر كافرين لعنت نموده و براى آنان دوزخ را آماده كرده است ) .
هامش
( 1 ) الاحزاب آيه 64 و البقرة آيه 89 و المائدة 78 و النساء 46 و آل عمران 87 و البقرة 161 و آل عمران 61 .