تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 278

مساهمون:

ص٢٧٨
5 - ما يدريك ما علىّ ممّا لى ( تو چه مىدانى آنچه را كه بر ضرر من است يا بر نفع من )

آنجا كه پستترين فردى به تكامليافته ترين انسان تعيين تكليف مىكند

افرادى كه در پستىهاى حيوانى زندگى ميكنند ، بر دو نوع عمده تقسيم مىشوند : نوع يكم - افرادى پست هستند كه با شكل و لباس انسانى در ميان انسانها زندگى ميكنند و در حقيقت از مختصات انسانى تنها همان كالبد و شكل و لباس را دارا مىباشند . اينان تنها خود را مىبينند و خود را مىپرورانند و قدرت بيرونآمدن از خود را ندارند . ضرر اينان عمده متوجه خودشان مىباشد و تنها در راه تباهى خود گام برميدارند و شعاع ضررشان بر ديگر انسانها بسيار محدود است ، زيرا فرض اينست كه آن اندازه آگاهى و قدرت ندارند كه بتوانند شخصيت ديگرى جز آنچه هستند ، آراسته و به ديگران تحويل بدهند و مردم را در راه اغراض پست حيوانى خود بفريبند . نوع دوم - افرادى هستند كه از مقدارى آگاهى و توانائى كه بتوانند يك شخصيت ثانوى و آراسته به جامعه تحويل بدهند ، برخوردار مىباشند . اينان تنها مىخواهند اين مسئله را اثبات كنند كه ما هم انسان هستيم و با شما هيچ تفاوتى نداريم . افراد اين نوع با نظر به هدفگيرىهايى كه از ساختن شخصيت دروغين دارند ، بسيار گوناگون مىباشند به طورى كه مىتوان گفت :
ترجمه و تفسير نهج البلاغه ( فارسي ) — صفحة 278 | محمد تقي جعفري