و مسكينان و در راه ماندگان ( از بنى هاشم ) مىباشند . و نام آن اموال در اصطلاح اسلامى ( فىء « 1 » ) است .
نمونهء ديگرى از مصداق « فىء » زمينهاى قبيلهء بنى نضير بود . توضيح آنكه در مدينه و اطراف آن سه قبيله از يهود سكنى گزيده بودند كه عبارت بودند از : بنى نضير ، بنى قينقاع ، بنى قريظة . آنها ، بنا به بشارتهايى كه در مكتب آسمانى خود راجع به پيامبر خاتم داشتند ، در انتظار آن حضرت بودند و به مدينه آمده بودند تا به هنگام بعثت وى به ياريش برخيزند . ولى هنگامى كه پيامبر ( ص ) رسالت خويش را آشكار كرد و به مدينه هجرت نمود ، يهود به انكار پيامبريش قيام كردند گرچه او را به درستى شناخته بودند كه همان پيامبر خاتم ( ص ) است ، ولى عهد را شكستند و در مقام نيرنگ برآمدند ، تا با فرو افكندن سنگى از بام خانهاى كه آن حضرت با ده تن از اصحابش ، در پاى ديوار آن به مذاكره نشسته بود ، وى را از پاى درآورند . خداوند پيامبرش را از طريق وحى ، از اين نيرنگ باخبر ساخت . حضرت به شتاب به مدينه آمد و به يهود فرمان داد كه به دليل پيمانشكنى و خيانتى كه كرده بودند ، آن منطقه را ترك كنند . بنى نضير زير بار نرفتند و در دژ خود متحصّن شدند تا آنكه پس از پانزده روز عاقبت تسليم شدند و از قلعه خارج و به سوى خيبر و ديگر جاها كوچ كردند .
خداوند آنچه را از اسلحه و زمينها و نخلستانها ، برجاى گذاشته بودند
هامش
( 1 ) . فىء اموال كفارى است كه بىجنگ به دست مسلمانان مىافتاد ، مانند فدك ( البتّه فدك تنها نبود ) . لسان العرب ، ذيل واژهء « الفيء » .
براى بحث تفصيلى « فدك » ، نگاه كنيد به : معالم المدرستين ، تأليف نگارنده ، ترجمهء آقاى كرمى .