ما نمىتوانيم خوشبين باشيم . نمايندهء مراكش مىگفت : اگر هم كم و بيش بعضى آفريقايىها به مسيحيت گرويدهاند در اثر ادامهء نفوذ استعمار است . . . تاريخ مىگويد در كشور اوگاندا اوّلين ميسيون مذهبى در سال 1877 م وارد شد ، چندى نگذشت كه اين مملكت با زمينهسازىهاى اين ميسيون به ظاهر مذهبى ، مستعمره گرديد . . . . « 1 » چنين است رسالت تاريخى اكثريت ميسيونهاى مذهبى مسيحى در قرن نوزده و بيست . . . و چنين است حقيقت تلخ و ناگوارى كه مورخان مسيحى نيز بدان اعتراف مىكنند تا عقيدهء آقاى آذرى چه باشد .
تلاش براى نجات بيچارگان !
6 . آقاى آذرى بيشتر كوششهاى مبشران مسيحى و حتى مسيحيان جهان را براى « نجات بيماران ، گرسنگان و قربانيان سوانح طبيعى » قلمداد كردهاند ، در صورتى كه باز با كمال تأسف بايد گفت كه واقعيت غير از اين است .
اگر صدها ميليون دلار از طرف مسيحيان جهان يا به عبارت بهتر « دول مسيحى » به صورت ظاهر ، صرف دستگيرى بينوايان بهخصوصى شده است ، هزاران ميليون دلار از طرف همان دولتها از ثروتهاى ملى ملل محروم آسيا و آفريقا به غارت رفته و مىرود . . . و پدران روحانى و مقامات عالىرتبهء مذهبى ، متأسّفانه نه تنها كوچكترين اقدامى در راه رفع اين ستم جبارانهء حكومتهاى به اصطلاح مسيحى انجام ندادهاند ، بلكه خود نيز سهمى از آن غارتها را دارند .
پدران روحانى حتى كشتار وحشيانهء مسلمانان الجزاير ، مردم كنگو و . . . را تقبيح هم نكردهاند ، بلكه كشيشى را كه به كشتار مردم الجزاير اعتراض كرد ، به دادگاه كشيدند و محاكمهاش كردند .
هامش
( 1 ) . روزنامهء اطلاعات ، شماره 11340 ، مورخهء 22 اسفند 1342 ، ص 6 ، ( تلاشهاى مذهبى در قارهء سياه ) .