و عشق بازى و در آميختن با زنان ، از روى شهوت .
فصل 2 در ذكر اقسام روزه و كسى كه روزه بر او واجب است
روزه ، پنج قسم است : واجب ، مستحب ، مكروه ، روزهء اذن ، روزهء تأديب و روزهء واجب دو قسم است : واجب مطلق بدون سبب ، و واجب مقيد به سبب .
اما واجب مطلق ، عبارت است از روزهء ماه رمضان ، كه به شش شرط ، واجب شود : پنج شرط مشترك بين زن و مرد ، و يك شرط مخصوص زنها است . شرائط مشترك ، عبارت است از : بالغ بودن ، سالم بودن عقل ، صحت مزاج ، مقيم بودن در وطن [ 1 ] ، يا مسافرى كه به حكم مقيم باشد [ 2 ] . و شرط مخصوص زنها ، پاك بودن از حيض
هامش
[ 1 ] - طايفهء اماميه اتفاق دارند بر اين كه بر مسافر روزهء رمضان حرام و قضاء آن واجب است . ابو هريره و شش تن از صحابه نيز چنين مىگفته اند . داود ظاهرى مسافر را مخير بين روزه گرفتن با قضاء و بين افطار كردن با قضاء دانسته است يعنى روزه را جائز ولى قضا را بر هر تقدير لازم دانسته است . ابو حنيفه ، شافعى ، مالك و عامهء فقهاى سنت و از صحابه ابن عباس ، مسافر را مخير مىدانند بين اين كه روزه بگيرد بدون قضا ، يا افطار نمايد سپس آن را قضا كند . ابن عمر روزه را بر وى مكروه ولى بر فرض روزه گرفتن قضا را واجب نمىداند .
منشأ خلاف ، كيفيت استنباط حكم از قرآن و هم اختلاف روايات است .
[ 2 ] مراد مسافرانى هستند كه روزه بر آنان واجب است و اندكى بعد مؤلف ، آنان را ياد مىكند .