( 1 )
« ن »
( 2 )
نائله :
بتى بوده در زمان جاهليت كه نام آن همواره با « اساف » ذكر مىشود ؛ چون ملازم يكديگرند .
[ نابت :
كوه عرفه است كه به آن « الال » نيز گفته مىشود و اكنون « جبل الرّحمه » ناميده مىشود و صحرانشينان به آن « قرين » مىگويند . « 1 » ]
[ نابيه :
از اسامى مكه مكرمه است . « 2 » ]
[ ناذر :
از نامهايى است كه كعبه به آن خوانده مىشود ، ولى فاسى از آن نادر ياد كرده است . « 3 » ]
( 3 )
نار الحجاز :
( آتش حجاز ) ، در حديث آمده است : « قيامت برپا نشود تا آنگاه كه آتش حجاز آشكار گردد به نحوى كه از روشنايى آن گردنهاى شتران در بصرى نمايان گردد » .
اين آتش در سال ششصد و پنجاه و چهار در مدينهء منوره به وجود آمد . در سوم ماه جمادى الآخر اين سال زلزلهء شديدى به وقوع پيوست كه بر اثر آن آتشفشانى شد و رودى از گدازه و مواد مذاب در شرق مدينه در محل سدّ عاقول ، واقع در حوالى بيست كيلومترى مدينه ، جارى گرديد .
( 4 )
نازيه :
( به تخفيف ياء ) ، در خبر غزوهء بدر آمده است كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از نازيه گذر كرد . نازيه وادى بزرگى است نزديك
هامش
( 1 ) . بلادى ، ج 9 ، ص 7
( 2 ) . شفاء الغرام ، ج 1 ، ص 76
( 3 ) . ازرقى ، ج 1 ، ص 280 ؛ شفاء الغرام ، ج 1 ، ص 206 ؛ العقد الثمين ، ج 1 ، ص 75