اين كوه ، يا از بين آن و كوه مخرئ ، را ناخوش داشت .
( 1 )
مسيجيد :
در هشتاد كيلومترى مدينه در راه بدر واقع است و قبلا به نام « منصرف » خوانده مىشده است .
( 2 )
مشارف :
در خبر غزوهء تبوك از اين مكان نام برده شده و محلّ گرد آمدن سپاه روم بوده است . ظاهرا در نزديك مؤته قرار داشت و مؤته يكى از روستاهاى شهر كرك است واقع در جنوب بلقاء . كرك در حدود 115 كيلومترى جنوب غربى عمّان قرار دارد و راهى از آن مىگذرد كه عقبه را به عمّان وصل مىكند . اين راه از معان نمىگذرد .
[ مشاعر :
جمع مشعر است كه به محل عبادت گفته مىشود و به همين مناسبت به منا ، مزدلفه و عرفات ، مشاعر گفته مىشود . « 1 » ]
( 3 )
مشترب :
راويان از اين مكان ، در راه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله به غزوهء ذو العشيره ياد كردهاند .
از سياق خبر درمىيابيم كه مشترب در اطراف مدينه بوده است .
( 4 )
مشربه :
بالاخانهاى بوده كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله وقتى از همسران خود كناره گرفت ، در آن عزلت اختيار كرد .
ظاهرا اين بالاخانه در محل خانههاى همسران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بوده اما به اين خانهها راه نداشته است .
( 5 ) مشربهء امّ ابراهيم : « مشربه » ( به كسر ميم ) ، به معناى ظرف آبخورى است و با فتح ميم به معناى غرفه يا بالاخانه مىباشد و جمع آن « مشارب » است ، به معناى بالاخانهها .
بعضى گفتهاند : مشربه به معناى بستان است . ظاهرا مشربهء امّ ابراهيم بالاخانهاى بوده در يك بستان كه يكى از صدقات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در منطقهء عوالى مدينه بوده است . امّ ابراهيم : همان ماريهء قبطيه است كه ابراهيم ، فرزند پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله را در آن بالاخانه به دنيا آورد .
گفتهاند : چون عايشه نسبت به ماريه حسادت مىكرد ، پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله او را در يكى از صدقات خود در عوالى ساكن كرد و ابراهيم در آنجا متولّد شد .
هامش
( 1 ) . صحاح 2 ، ص 698 مادهء « شعر » ؛ طريحى ، ج 2 ، ص 517 ؛ بلادى ، ج 8 ، ص 164