از نسبت « مدنى » استفاده مىشود و براى غير انسان از نسبت « مدينى » .
( 1 )
نامهاى مدينه : « 1 »
- محمد بن يحيى ، به نقل از عبد العزيز بن عمران ، از ابو يسار ، از زيد بن اسلم نقل كرده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : مدينه ده اسم دارد : مدينه ، طيبه ، طابه ، مسكينه ، جبار ، محبوره ، يندد و يثرب .
- همو گفت : عبد العزيز از ابن موسى ، از سلمه مولى منبوذ ، از عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب خبر داد كه : خداوند مدينه را الدار و الإيمان ناميده است .
او گفت : در حديث اول هشت نام آمده و در اين حديث هم دو نام . خدا بهتر مىداند كه اين دو نام اخير جزو آن هشت نام است كه در حديث اول ذكر شده و بنابراين مجموعا ده نام مىشود يا نه .
( 2 ) - ابن يحيى گفت : پيوسته مىشنوم كه در تورات ده نام براى مدينه ذكر شده است و خدا بهتر مىداند . اين نامها عبارتند از : مدينه ، طيبه ، طابه ، طيّبه ، مسكينه ، عذراء ، جابره ، مجبوره ، محبّبه و محبوبه .
- محمد بن يحيى بر ما حديث كرد كه : عبد العزيز بن محمد داروردى از ابو سهيل بن مالك ، از پدرش ، از كعب الاحبار برايم حديث كرده ، گفت :
در كتاب خدا كه خداوند بر موسى نازل فرمود ، آمده است : خداوند به مدينه گفت : اى طيبه ، اى طابه ، اى مسكينه ، گنجها را پذيرا مشو ، تا بامهاى تو را از بامهاى ديگر آبادىها بلندتر گردانم .
( 3 ) - ابو عاصم از جويرية بن اسماء ، از بديح ، از عبد اللّه بن جعفر برايمان حديث كرده ، گفت : پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله مدينه را طيبه ناميد .
- ابن ابى شيبه از زيد بن حباب ، از موسى بن عبيده ، از عبد اللّه بن ابى قتاده ، از پدرش ما را حديث كرده ، گفت : چون از غزوهء تبوك آمديم ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
اينجا طيبه است ، پروردگارم مرا در آن ساكن گردانيد . ناخالصى اهل خود را مىزدايد همان گونه كه كورهء آهنگرى ناخالصى آهن را مىزدايد . پس هر كس از شما به دمندهاى برخورد كرد با او
هامش
( 1 ) . به نقل از تاريخ المدينهء ابن شبّه .