سزاوار نبوده است كه ما در تاريخ طولانى اسلام در بارهء كلمهء مولا آن همه هياهو و جنجال راه بيندازيم ، كتابها را پر كنيم به جنگ و جدال برخيزيم كه مولا كدامست ؟ اگر از خود پيامبر مىپرسيدند كه شما كه مولاى مطلق ما و به نفوس ما از خود ما شايسته تر و اولى به تصرف هستيد ، از كجا اين منصب را به دست آورده‌ايد ؟ پيامبر پاسخى جز اين نداشت كه چون من آزادىهاى محدودم را فداى خواسته ها و دستورات خدايم نمودم ، لذا مقام مولايى و آزادى بخشى را او به من عطا فرموده است . بيانات گوناگون پيامبر اسلام نمونه آزادى مطلق را در على بن ابى طالب عليه السلام سراغ مىدهد : 1 - يا على انت منى به منزله هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى » . ( صحيح البخارى باب فضائل صحابه ) ( 1 ) ( اى على نسبت تو به من همان نسبت هارون است به موسى ، جز اين كه پس از من پيامبرى وجود ندارد . 2 - « الحق مع على و على مع الحق ) حق با على است و على با حق است ) . 3 - « على منى و انا من على » ( من از على و على از منست ) . 4 - « من كنت مولاه فهذا على مولاه » ( هر كس من مولاى او هستم على مولاى او است ) . اين جمله ايست كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در غدير خم در موقع مراجعت از حجة الوداع در ميان ده ها هزار نفر در بارهء امير المؤمنين علي عليه السلام فرموده است . شمارهء راويان اين حديث بنا به تحقيقات علامهء فقيد آقا شيخ عبد الحسين امينى صد و ده