تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
تا بدين وسيله بار بدىها وناشايستها را بر دوش خود كمتر حمل مىكرد و اگر آدم با تقوى ودرست كارى است آرزو مىكند : كه اى كاش زودتر رهسپار اين ديار زيبا مىگشتم . آن انسان بد كار با خود مىگويد : اسفا ، كه از عاقبت كار بىخبر بودم ، لذا دم بدم حجابهاى تاريك را بر ديدگان جانم مىفزودم اگر زودتر از اين پل مرگ عبور مىكردم اين حجابهاى ظلمانى كمتر جلوى ديدگان مرا مىگرفت . تبهكار در اين دنيا از شدت حرص وآز قناعتى را درك نمىكرد و از زيادى تكبر چهره خشوع وفروتنانه نداشت همچنين از زيادى بخل ولئامت جود وسخايى در او وجود نداشت و از شدت شيطنت سيماى نيكوى سجده بر حق در چهره اش يافت نمىشد . اى طاووس نازنين آن پر و بال بهشت آرا وراهپيما را بر مكن .