« وَاَللَّيْلِ إِذا يَغْشى . وَاَلنَّهارِ إِذا تَجَلَّى . وَما خَلَقَ اَلذَّكَرَ واَلأُنْثى . إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى 92 : 1 - 4 » ( 1 ) ( سوگند به شب موقعى كه فضا را تاريك كند و به روز كه جلوه نمايد و به آن رازى كه باعث آفرينش مرد و زن است ، به تحقيق كوششهاى شما پراكنده است ) . « فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ واِنْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ 32 : 30 » ( 2 ) ( از آنان اعراض كن و در انتظارشان باش ، آنان نيز منتظرند . )