تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 492

مساهمون:

ص٤٩٢

در تفسير اين حديث كه مثل امتى كمثل سفينة نوح من تمسك بها نجا و من تخلف عنها غرق

( ( 538 ) ) بهر اين فرمود پيغمبر كه من همچو كشتىام به طوفان زمن ( ( 539 ) ) ما و اصحابيم چون كشتى نوح هر كه دست اندر زند يابد فتوح ( ( 540 ) ) چون كه با شيخى تو دور از زشتئى روز و شب سيّارى و در كشتيى ( ( 541 ) ) در پناه جان جان بخشى قوى خفته در كشتى و در ره مىروى ( ( 542 ) ) مگسل از پيغمبر ايام خويش تكيه كم كن بر فن و بر كام خويش ( ( 543 ) ) گر چو شيرى چون روى ره بىدليل همچو روبه در ضلالى و ذليل ( ( 544 ) ) هين مپر الَّا كه با پرهاى شيخ تا ببينى عون لشكرهاى شيخ ( ( 545 ) ) يك زمانى موج لطفش بال توست آتش قهرش دمى حمال توست ( ( 546 ) ) قهر او را ضدّ لطفش كم شمر اتحاد هر دو بين اندر اثر ( ( 547 ) ) يك زمان چون خاك سبزت مىكند يك زمان پر باد و گبزت مىكند ( ( 548 ) ) جسم عارف را دهد وصف جماد تا برو رويد گل و نسرين شاد ( ( 549 ) ) ليك او بيند نبيند غير او جز به مغز پاك ندهد خلد بو ( ( 550 ) ) مغز را خالى كن از انكار يار تا كه ريحان يابد از گلزار يار ( ( 551 ) ) تا بيابى بوى خلد از يار من چون محمد بوى رحمن از يمن ( ( 552 ) ) در صف معراجيان گر بيستى چون براقت پر گشايد نيستى ( ( 553 ) ) نى چو معراج زمينى تا قمر بلكه چون معراج كلكى تا شكر ( ( 554 ) ) نى چو معراج بخارى تا سما بل چو معراج جنينى تا نها ( ( 555 ) ) خوش براقى گشت خنگ نيستى سوى هستى آردت گر بيستى ( ( 556 ) ) كوه و درياها سمش مس مىكند تا جهان حسّ را پس مىكند ( ( 557 ) ) پا بكش در كشتى و مىرو روان چون سوى معشوق جان جان روان