( ( 2942 ) ) در گلستان عدم چون بىخوديست
مستى از سغراق لطف ايزديست
( ( 2943 ) ) لم يذق لم يدر هر كس كاو نخورد
كى به وهم آرد جُعَل انفاس ورد ؟
( ( 2944 ) ) نيست موهوم ار بدى موهوم آن
هم چو موهومان شدى معدوم آن
( ( 2945 ) ) دوزخ اندر وهم چون آرد بهشت
هيچ تابد روى خوب از خوك زشت ؟
( ( 2946 ) ) هين گلوى خود مبرّيد اى مهان
اين چنين لقمه رسيده تا دهان
( ( 2947 ) ) راه هاى صعب پايان برده ايم
ره بر اهل خويش آسان كرده ايم
هين بجوييد از نجوم سعد راه
ز انكه در ظلمت دريد و قعر چاه
هر كه ما را گشت پير و باز رست
از عذاب نار و در جنت نشست
وان كه نشنيد از شقاوت پند ما
در عذاب جاودان شد مبتلا
آيه
« وَما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ اَلْعالَمِينَ » 26 : 109 ( 1 ) ( و من بان رسالتم از شما مزد و پاداشى نمىخواهم ، مزد من بعهدهء كسى جز پروردگار عالميان نيست ) .
توضيح
- مضمون اين آيه در موارد زيادى از قرآن وارد شده است ، از آن جمله : الفرقان آيهء 57 و الشعراء آيهء 127 و 145 و 164 و 180 و سبا آيه 47 و ص آيهء 86 و الانعام آيه 90 و هود آيهء 29 و 51 و الشورى آيهء 23 و الطور آيهء 40 و القلم آيهء 46 و يونس آيهء 72 . « وَلَقَدْ أَخَذَ الله مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَبَعَثْنا مِنْهُمُ اِثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً وَقالَ الله إِنِّي مَعَكُمْ 5 : 12 . . . » ( 2 ) ( خداوند متعال پيمان از بنى اسرائيل گرفت و از آنها دوازده نقيب مبعوث كرديم و خداوند فرمود : من با شما هستم ) .
هامش
( 1 ) سوره الشعراء ، آيهء 109 . .
( 2 ) سوره المائدة ، آيهء 12 . .