پرش به محتوای اصلی

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 218

پدیدآورندگان:

ص۲۱۸
روزگارى بدون بيم داشتن و دور از دام مرگ مهربان تو را ببخشايد . شكر كدامين نعمت ؟ آن نعمت آزادى كه حق تعالى براى تو عنايت فرمود : همواره بايد به ياد نعمتهاى حق باشى . تا كى و تا چند در گردابهاى رنج و بلا ، فريادها مىكردى كه اى خدا ، از اين گرداب و دام نجاتم ده . اگر نجات يافتم خدمتها خواهم كرد و احسانها خواهم نمود و خاك به چشم شيطان خواهم زد . اما دريغا -
چون خلاصت داد حق از امتحان هم چنانستى كه بودى هم چنان چون رها كردن فرامش كرديش جنان خود را مست و بىهُش كرديش