نيستى ما وراى اين طبيعت زود گذر و رو به فساد است كه سر تا سر دخل و به دست آوردن كمال است ، در صورتى كه اين وجود ناقص پا در هوا تنها جايگاه خرج و از دست دادن است .
« چون به هر ميلى كه دل خواهى سپرد
از تو چيزى در نهان خواهند برد »
از آن جهت كه كارگاه حقيقى خداوند كه همراه نتايج است همان عالم نيستى است ، پس كسى كه دل به اين دنيا ببندد و اين اشكال و صور فانى را بپرستد در حقيقت جز يك فرد معطل نخواهد بود .