چون پيامبران نقطه اتكاء و سنجش واقعى بودند ، لذا پاداشى به پيامبرى خود نمىخواستند
مضمون بيت فوق در آيات متعددى آمده است و ما آنها را در بحث آيات مربوطه متذكر شدهايم ، تنها نكتهاى كه در اين مورد بايستى مطرح شود اين است كه بعضى از بىخبران مىگويند : پيامبر اسلام محبت و احترام به خاندانش را پاداش پيامبرى و زحمات خود مقرر داشته است و اين يك مطلب طبيعى است ، زيرا انسان دامنه شخصيت خود را در خاندان خود مىبيند و به همين جهت است كه خمس را براى آنها مقرر كرده است . اين مطلب به هيچ وجه درست نيست ، زيرا چنان كه تمام تواريخ معتبر اسلامى و مورد نزول بعضى از آيات نشان مىدهد ( 1 ) و همچنين معرفىها و توصيه هايى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در باره على و فرزندانش نموده و مدارك معتبر اسلامى همه آنها را نقل نموده است ، كاشف از اين است كه مسئله ولايت و پيشوايى خاندان عصمت و طهارت مربوط به خويشاوندى با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نبوده است . آيا پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىتوانست مخالف آيه شريفه قرآن كه مىگويد : « . . . وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ؟ قالَ لا يَنالُ عَهْدِي اَلظَّالِمِينَ 2 : 124 . » ( 2 )