« ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ الله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » 2 : 106 ( 1 ) ( هيچ آيه‌اى را نسخ يا از يادها نمىبريم مگر اين كه بهتر از آنها يا مثل آنها را مىآوريم آيا نمىدانى خداوند به همه چيز توانا است ) . « إِنَّه كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَاِرْحَمْنا وَأَنْتَ خَيْرُ اَلرَّاحِمِينَ ، فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي وَكُنْتُمْ مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ » 23 : 109 - 110 ( 2 ) ( گروهى از بندگان من مىگفتند : اى خداى ما ، ما به تو ايمان آورده‌ايم بر ما ببخشا ، تو مهربانترين ترحم كنندگان هستى . شما آنها را مسخره كرديد ، اين مسخره ياد مرا از دلهاى شما برد ( شما مرا فراموش نموديد شما به آنان مىخنديديد )