باز ترجيح نخجيران توكل را بر جهد و كسب
( ( 915 ) ) قوم گفتندش كه كسب از ضعف خلق
لقمهء تزوير دان بر قدر حلق
پس بدان كه كسبها از ضعف خاست
در توكل تكيه بر غيرى خطاست
( ( 916 ) ) نيست كسبى از توكل خوبتر
چيست از تسليم خود محبوبتر
( ( 917 ) ) بس گريزند از بلا سوى بلا
بس جهند از مار سوى اژدها
( ( 918 ) ) حيله كرد انسان و حيله اش دام بود
آن كه جان پنداشت خون آشام بود
( ( 919 ) ) در ببست و دشمن اندر خانه بود
حيلهء فرعون زين افسانه بود
( ( 920 ) ) صد هزاران طفل كشت آن كينه كش
وان كه او مىجست اندر خانه اش
( ( 921 ) ) ديدهء ما چون بسى علت در اوست
رو فنا كن ديد خود در ديد دوست
( ( 922 ) ) ديد ما را ديد او نعم العوض
يا بى اندر ديد او كل غرض
( ( 923 ) ) طفل تا گيرا و تا پويا نبود
مركبش جز شانهء بابا نبود
( ( 924 ) ) چون فضولى كرد و دست و پا نمود
در عنا افتاد و در كور و كبود
( ( 925 ) ) جانهاى خلق پيش از دست و پا
مىپريدند از وفا سوى صفا
( ( 926 ) ) چون به امر اهبطوا بندى شدند
حبس خشم و حرص و خرسندى شدند
( ( 927 ) ) ما عيال حضرتيم و شير خواه
گفت : الخلق عيال للاله
( ( 928 ) ) آن كه او از آسمان باران دهد
هم تواند كو ز رحمت نان دهد
آيه
« وَقُلْنَا اِهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي اَلأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتاعٌ إِلى حِينٍ » 2 : 36 ( 1 ) ( ما به آنان گفتيم به زمين فرود آييد در حالى كه بعضى از شما دشمن بعضى ديگر مىباشيد و براى شما در روى زمين استقرار و متاعى است تا مدت معين ) .
هامش
( 1 ) سوره بقره ، آيهء 36 . .