« لا يلدغ المؤمن من جحر مرتين » ( 1 ) ( مرد با ايمان از آشيانهء حشرهء موذى دو بار گزيده نمىشود ) . كنايه از اين است كه انسان با فراست هنگامى كه راهى را سپرى كرد و در آن راه ضرر ديد ، دوباره همان راه را نمىپيمايد . « اعدى عدوك نفسك التي بين جنبيك » ( 2 ) ( دشمنترين دشمنانت آن نفس است كه در ميان دو پهلوى ( درون ) تو قرار گرفته است ) .