اين نمودهاى شگفت انگيز را كه پادشاه جحود مىبيند ، به جاى آن كه تنبهى به خود بگيرد ، و باعث هشيارى او گردد ، موجب لجاجت و انكارش مىشود . ( 1 )
هامش
( 1 ) در ابيات پيشين گفته بود : كه پادشاه تبه كار از ديدن اين كه آتش مؤمنان را نسوخت و مردم گروه گروه خود را در آتش افكندند ، پشيمان گشت يك بيت آن ابيات گذشته چنين بود . .
آن يهودى شد سيه روى و خجل * شد پشيمان ز ان سبب بيمار دل
ولى در ابيات مورد بحث مىگويد : نسوزاندن آتش موجب لجاجت و انكار او گشت .