نوميد كردن وزير مريدان را از نقض خلوت خود
( ( 643 ) ) آن وزير از اندرون آواز داد
كاى مريدان از من اين معلوم باد
( ( 644 ) ) كه مرا عيسى چنين پيغام كرد
كز همه ياران و خويشان باش فرد
( ( 645 ) ) روى بر ديوار كن تنها نشين
وز وجود خويش هم خلوت گزين
( ( 646 ) ) بعد از اين دستورى گفتار نيست
بعد از اين با گفتگويم كار نيست
( ( 647 ) ) الوداع اى دوستان من مرده ام
رخت بر چارم فلك در برده ام
( ( 648 ) ) تا به زير چرخ نارى چون حطب ( 1 ) مىنسوزم در عنا و در عطب ( 2 ) ( ( 649 ) ) پهلوى عيسى نشينم بعد از اين
بر فراز آسمان چارمين ( 3 ) ( ( 645 ) ) روى بر ديوار كن تنها نشين
وز وجود خويش هم خلوت گزين
يك پديدهء روانى شگفت انگيز ( با خود براز و نياز پرداختن )
در فعاليتهاى روانى دو پديدهء بسيار شگفت انگيز وجود دارد :
1 - با خويشتن خلوت كردن و خود را رو در روى خود قرار دادن و به درياى خويشتن خم شدن . اين پديده هنگامى است كه انسان با خود خلوت كرده « من » خود را كاملًا رو در روى خود قرار داده است ، چه حالت شگفت انگيز است اين حالت كه انسان با خود به راز و نياز مىپردازد ؟ اين راز و نياز با يك « من » شخصى نيست
هامش
( 1 ) حطب هيزم . .
( 2 ) عطب هلاكت . .
( 3 ) آسمان چارم در بعضى از آثار جايگاهى است كه عيسى عليه السلام بدان جا سعود كرده است . .