وجود ندارد كه اميرالمؤمنين عليه السلام عايشه را لمس كرده يا از او حركتى خلاف ادب سر زده باشد . تنها كارى كه اميرالمؤمنين عليه السلام كرده فرمانبرى از پيامبر صلى الله عليه و آله در گزينش جايى براى نشستن بوده است .
جالب آنكه نويسنده حديث را به گونهاى ژرف ، تحريف كرده است و اين جمله را حذف كرده كه : « و خانه آكنده از مردان بود : پنج تن از نويسندگان وحى و پنج تن از اهل شورى » .
نويسنده همچنين اين نكته را حذف كرده كه عايشه ، اميرالمؤمنين عليه السلام را رانْد و اوصاف اميرالمؤمنين عليه السلام از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله را نيز نياورده است . حال بايد در اين تحريفات درنگ كرد ؛ تحريفاتى عمدى كه نشان از بُغض اين مرد نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام دارد .
نويسنده روايتى را به نقل از امام صادق عليه السلام مىآورَد كه فرمود :
« اميرالمؤمنين عليه السلام بر منبر بود كه زنى زشت برخاست و به امام عليه السلام گفت :
اين كشندهء عزيزان است . امام عليه السلام به او نگريست و فرمود : اى زن سليطه ، اى پررو ، اى بد زبان ، اى مرد نما ، اى زنى كه چونان ديگر زنان حيض نمىشوى و اى زنى كه بر شرمگاهت چيزى آشكار است آويزان » ( بحارالانوار ، ج 41 ، ص 293 ) .
نويسنده بر زبان آوردن اين واژگان زشت را از سوى اميرالمؤمنين عليه السلام ناپسند مىشمرد ، يا اينكه امام صادق عليه السلام چنين روايتى را نقل كند .
پاسخ او اين است كه اين روايت نيز سندى ضعيف دارد ، زيرا در ميان راويان آن نام « بكّار بن كَرْدَمْ » ديده مىشود كه در كتب رجال از او نه ستايشى ديده مىشو نه نكوهشى . ديگر در سلسله سند اين حديث
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 65
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٦٥