به رويدادهايى معطوف مىكنيم كه به معناى واقعى كلمه ، موضوع تاريخ ما را تشكيل مىدهند .
335 - 334 پ . م 2 .
( 1 ) بارى ، اونتوس « 1 » آرخونت آتن بود كه روميان ، ل . فوريوس « 2 » و س . مانيوس « 3 » را به كنسولى منصوب كردند .
در اين سال ، اسكندر تاج و تخت را به ارث برد و در آغاز قاتلان پدرش را به مجازاتى كه سزاوارش بودند ، رساند . آنگاه ، پس از آنكه تمامى مراقبتهاى ممكن را در خاكسپارى خالق زندگانىاش بهعمل آورد ، امور پادشاهى را بهتر از آنچه كه انتظار مىرفت ، سروسامان داد .
( 2 ) هرچند جوانى بيش نبود و به اين خاطر ، توسط برخى تحقير مىگرديد ، ابتدا با اظهارات متناسب و بجايش ، نظر مساعد مردم را به خويش جلب كرد . در واقع ، اعلام كرد كه تنها نام شاه تغيير كرده است و امور ، به همانگونه كه پدرش اداره مىكرد ، رتقوفتق خواهند شد . آنگاه ، با رويى گشاده ، به نمايندگان بار داد و يونانيان را تشويق كرد همانگونه كه نسبت به پدرش وفادار بودند ، اين وفادارى را همچون ميراثى براى او نيز حفظ كنند .
( 3 ) در مورد سربازان ؛ او آنها را مجبور مىكرد همواره سلاح بر دست گرفته ، در حال رزمايش و تمرينهاى نظامى باشند ؛ اينچنين ، اطاعت بىچون و چرايى را در سپاهش برقرار كرد . « 4 »
از ديگر سوى ، رقيب احتمالى ديگرى به نام آتال « 5 » - برادر كلئوپاترى « 6 » كه
هامش
( 1 ) .Evainetos( 2 ) .? ? ? urius( 3 ) .? ? ? anius( 4 ) . دربارهى تمرينات نظامىاى كه فيليپ بنيان نهاده بود ؛ ر . ك . به : ديودور ( 16 ، 3 ، 1 ) ؛ پولى ؟ ؟ ؟
( 4 ، 2 ، 10 )
( 5 ) .Attale( 6 ) .Cleopatre