تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتابخانه تاريخى ( سرزمين ميان‌رودان "بين النهرين" ، حكومت مادها ، آشور ) ( فارسي ) — صفحة 544

مساهمون:

ص٥٤٤
تيره‌بختىهايى كه در انتظارشان بود ، آگاه مىساختند . امّا آن‌هايى كه علاقه‌اى به تباييان نداشتند ، از تصور اين‌كه تباييان به زودى به بردگى كشيده مىشوند ، به وجد مىآمدند . سرانجام ، لاسدمونيان كه سپاه عظيمى را تدارك ديده بودند فرماندهى آن را به شاه كلئومبروتوس واگذار كردند . آنان قبل از هر اقدامى نمايندگانى را به تب فرستادند تا آنان را ملزم سازند كه به تمامى شهرهاى بئوسى خودمختارى داده ، پلاته و تس‌پى را دوباره مسكونى ساخته و به مالكين پيشينش بازپس دهند . ( 4 ) تب پاسخ داد « 1 » كه در امور لاكونى مداخله نمىكند و اسپارت نمىبايد خود را سرگرم امور بئوسى نمايد . پس از چنين پاسخى ، لاسدمونيان بىدرنگ كلئومبروتوس « 2 » را با سپاهش عليه تب اعزام كردند . متحدين لاسدمونى با طيب‌خاطر در اين جنگ شركت كردند . آن‌ها اميدوار بودند كه بدون درگيرى و جنگ و با جا زدن حريف ، بر بئوسى سيطره يابند .

52 .

( 1 ) سپاه تا خورونه پيش روى كرد و در آن‌جا اردويش را برپا داشت و منتظر متحدينى شد كه با تأخير مىآمدند « 3 » . با رسيدن دشمن ، تباييان ابتدا برآن شدند براى در امان نگه داشتن زنان و فرزندان خويش ، آن‌ها را به آتن بفرستند « 4 » . آن‌گاه اپامى نونداس را به رزم‌آرايى منصوب كرده و هدايت عمليات را به وى سپردند ، شش تن از بئوتارك‌ها « 5 » به او يارى مىرساندند . ( 2 ) اپامى نونداس تمامى تباييانى را كه مىتوانستند سلاح در دست گيرند و به خدمت نظامى درآيند و نيز بهترين سربازان باقى بئوسى را به جنگ فراخواند . وقتى وى تب را ترك مىگفت در مجموع ، كمتر از شش هزار سرباز در اختيار داشت .
هامش
( 1 ) . ر . ك به : پلوتارك ( حيات مردان نامى ، آژزيلاس ، 28 ، 1 - 2 ) ( 2 ) . وى در هنگام تصميم اسپارتيان در فوسيد به سر مىبرد . ( ر . ك به : گزنفون ، تاريخ يونان ( 6 ، 4 ، 2 ) ( 3 ) . گزنفون از تلاش كلئومبروتوس ، براى ورود به بئوسى از طريق خورونه ، سخنى به ميان نمىآورد ؛ تمامى پژوهش‌گران كنونى در مورد اين واقعه ، اتفاق‌نظر دارند . ( 4 ) . ر . ك به : پوزانياس ( 9 ، 13 ، 6 ) ؛ اين روىداد به دور از واقعيت است . ( 5 ) . اتحاديه‌ى بئوسيان كه دگربار تشكيل شد ، چون گذشته - يعنى قبل از 386 پ . م - بئوتارك‌هايى را در رأس خويش داشت . ديودور ما را آگاه مىسازد ( 53 ، 3 ) كه شمارشان از 11 تن به 7 تن كاهش يافت . اين قضيه به وسيله‌ى پوزانياس ( 9 ، 13 ، 6 - 7 ) و همچنين پاره‌اى كتيبه‌ها مورد تأييد واقع مىشود .