اعلام كردند .
( 3 ) مجمع يونانيان در تنگهى كورنت مقرر ساخت ؛ همين كه جنگ با خوشى پايان گرفت ، تمام كسانى كه با ميل خود طرف بربرها را گرفتند به پرداخت ده يك دارايى خويش به خدايان محكوم خواهند شد . « 1 » آنان همچنين برآن شدند نمايندگانى به سوى كسانى كه در جنگ بىطرف بودند ، روانه سازند تا آنان را به نبرد براى آزادى همگانى وادار كنند .
( 4 ) برخى با خلوص نيت وارد اتحاد يونان شدند ، برخى ديگر كه تنها در فكر امنيت خويش و در انتظار شروع جنگ بودند مجالى را براى تصميمگيرى درخواست نمودند .
آرگوسيان « 2 » نمايندگانى به مجمع يونانيان فرستادند و به آنان وعده همكارى دادند ، به شرطى كه بخشى از فرماندهى به آنان سپرده شود .
( 5 ) مجمع به آنان چنين پاسخ داد كه اگر پيروى از بربرها را بر اطاعت از فرماندهى يونانى ترجيح مىدهند ، پس با آرامش در سرزمين خويش بمانند و نيز بيان داشتند كه براى دستيابى به فرماندهى يونانيان ، مىبايست اعمالى فراخور اين مقام انجام دهند . با وجود اين ، هنگامى كه فرستادگان خشايارشا يونان را براى مطالبهى آب و خاك مىپيمودند تمامى شهرها عشق و علاقهى خود را براى حفظ آزادى ابراز داشتند .
( 6 ) خشايارشا با آگاهى از اتمام ساخت پل بر هلسپونت و حفر گذرگاهى از درون كوه آتوس ، سارد « 3 » را ترك گفته و به سوى هلس پونت رهسپار گرديد . با رسيدن
هامش
( 1 ) . هرودوت ( 7 ، 132 ) تنها اشاره به خداى دلف ، آپولون ، مىكند .
( 2 ) .( Argiens )ساكنان آرگوس ؛ سرزمينى در شمال شرقى پلوپونز در يونان ، نزديك نوپلياى كنونى كه مركز آرگوليس بود و همواره با اسپارت در كشمكش و با آتن و كورنت در رقابت بود .
( 3 ) .Sardes