نهان نگه دارد . از اين جهت مىتوان محتواى اين گونه روايتها را قابل قبول دانست .
طبيعي به نظر مىرسد كه مراسم حج در سال ظهور ، گرم وپر رونق باشد . . . از
مجموعه روايتها چنين به نظر مىرسد كه در سال ظهور ، وضع نابسامان وآشفته
جهان وأوضاع سرزمين هاى اسلامى وبحران حجاز واعلان وضعيت غير عادى در
آن به سبب ورود ارتش سفيانى و . . . مراسم حج را بر حاكمان حجاز ، طاقت فرسا
وهراس انگيز جلوه مىدهد وبي گمان آنها شمار حجّاج را به حداقل ممكن كاهش
خواهند داد ونيروها ودستگاههاى امنيتى را در مكة ومدينه چندين برابر سالهاى
عادى بسيج خواهند كرد ولى اين اقدامات ، أمت اسلامى را از توجه به مكة معظمه
باز نمىدارد ومردم همچنان چشم به آن سامان دوخته ومنتظر ظهور مهدى ( عليه السلام )
خواهند بود ، در آن سال صدها هزار ، بلكه ميليونها نفر از مسلمانان به منظور شركت
در مراسم حج دليرانه به پا مىخيزند وبا آنكه دولت هاى خود ودولت حجاز بر سر
راهشان موانعى قرار مىدهند ، اما تعداد بسيارى از آنان خود را به مكة مىرسانند .
در آن هنگام همه حاجيان با شور وشوق در پى يافتن پاسخ به يك سؤال از
يكديگرند : شما از ظهور مهدى ( عليه السلام ) چه مىدانيد ؟ البتة طرح اين سؤال ، خطرناك
به نظر مىرسد ، ا ز اين رو حجّاج ، آن را به صورت سرّى ونهان ، ميان خود مطرح
وآخرين خبرها وشايعات پيرامون حضرت ، ونيز آخرين اقدامات حكومت حجاز
وارتش سفيانى را ، آهسته به اطلاع يكديگر مىرسانند .
روايت بعدى سيمايى از حالت مسلمانان وحجّاج را هنگام پرداختن به ماجراى
ظهور حضرت وجستجوى وى ترسيم مىنمايد ، در نسخه خطى ابن حماد چنين
آمده است ( 1 ) :
هامش
( 1 ) سند روايت چنين است : " أبو عمر از ابن أبو لهيعة از عبد الوهاب بن حسين از محمد بن ثابت
از پدرش از حارث بن عبد الله .