" پيش از قيام قائم ، مردم بوسيلة آتشى كه براي آنان در آسمان پديد آيد وسرخى آن آسمان را
بپوشاند ، از گناهانشان باز داشته شوند " ( 1 )
اين آتش پيش از بحران سياسي حجاز ويا در أثناء آن شعلهور خواهد شد . والله
العالم
خروج امام ( عليه السلام ) با بيم واميد از مدينه
طبق روايات ، لشكر سفيانى بر مدينه منوره تسلط كامل مىيابد وسه روز تمام ،
اين شهر را در اختيار سپاهيان خود قرار مىدهد تا هر چه مىخواهند انجام دهند .
آنان افراد بني هاشم را دستگير وشمارى از آنان را به قتل مىرساند . هدف از اين
عمليات دستيابى به وجود مبارك امام است . ابن حماد روايت كرده كه :
" سفيانى به سوى مدينه حركت كرده وقريش را از دم شمشير بگذراند وچهار صد تن از مردان آنها
واز أنصار را بكشد وشكم زن ها را دريده وكودكان را به قتل رساند وخواهر وبرادرى بنام محمد وفاطمه را از
قريش كشته وبر دروازه مسجد مدينه آويزد ! " ( 2 )
ودر همين صفحه از أبو رومان نقل مىكند كه مىگويد :
" سفيانى لشكرى به سوى مدينه اعزام كند تا هر يك از خاندان پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) را كه بيابند ، دستگير نمايند
. در اين گير ودار مردان وزنانى از بني هاشم كشته شوند . ومهدى ومبيّض ( منصور ) از مدينه به سوى مكة
گريزند وسفيانى گروهى را به تعقيب آنها فرستد غافل از آن كه آنان به حرم امن خدا رسيدهاند "
ودر روايتي ديگر آمده است كه " مردم مدينه به سبب خشم وهجوم سفيانى وجنايات وى
شهر را ترك كنند " ( 3 ) .
امام باقر ( عليه السلام ) در روايت جابر بن يزيد جعفى مىفرمايد :
هامش
( 1 ) بحار : 52 / 221 .
( 2 ) نسخه خطى ابن حماد ص 88 .
( 3 ) مستدرك حاكم ج 4 ص 442 .