مؤيد آن عبارت كتاب بحار مجلسي وغيبت طوسي است كه در آنها ، كلمه تكريت
آمده است .
روايت اشاره به اين معنا دارد كه عوف سلمى در مسجد دمشق كشته مىشود
يعنى در آنجا با ترور به قتل مىرسد ويا در آن محل بازداشت وبه قتل مىرسد .
بنابراين ماجراى أو از جمله حوادث دوران قبل از ظهور شام است كه با حوادث
عراق نيز بي ارتباط نيست .
مرحله سوم : لشكركشى سفيانى وتخريب بصره
رواياتى در دست ماست كه نشانگر لشگر كشى سفيانى به عراق واشغال آن
وآزار واذيت مردم مخصوصاً شيعيان حضرت مهدى ( عليه السلام ) وأهل بيت ( عليهم السلام ) است كه در
بخش جنبش سفيانى از آن ياد كرديم اما از مجموعه روايات چنين استفاده مىشود
كه حكومت وقت عراق در آن زمان به اندازه اى ضعيف وناتوان است كه نه با قواى
نظامى ونه با تكيه بر نيروى مردمى قادر به جلوگيرى از هجوم سفيانى نيست . اين
حكومت حتى نمىتواند از ورود نيروهاى يمنى وإيراني كه جهت روياروئى با
سفيانى وارد عراق مىشوند ممانعت كند . اما احتمال دارد ورود نيروهاى سفيانى
به عراق با دعوت حكومت ضعيف آن كشور باشد . وشايد نبردى كه لشكريان
سفيانى در دجيل وبغداد وساير شهرهاى عراق با آن درگير مىشوند ، جنگ
ودرگيرى سفيانى با گروه هاى شورشى باشد كه عليه أو قيام مىكنند . از طرف ديگر ،
روايات بيانگر آن است كه نيروهاى إيران ويمنى از پشتيبانى مردمى ملت عراق
برخوردارند وعراقىها با شادمانى اين نيروها را جهت تعقيب وسركوبى قواى
سفيانى يارى مىنمايند .
اما درباره تخريب بصره روايات به سه دسته تقسيم مىشوند :