گفت : هرگاه يكى از فتيان از جايى به جستوجوى من برمىآمد نورى را حاكى از توجه او به خود در ضميرم مىيافتم تا او به من برسد . پس اگر در گزاردن خدمتش توفيق مىيافتم و به خواستهى او عمل مىكردم ، آن نور به تمامى از آن من مىشد و اگر در انجام خدمت كوتاهى مىكردم آن نور خاموش مىشد .
شرح
( 153 ) . دربارهى احمد بن محمد سرى به يادداشت شماره 146 بنگريد .
( 154 ) . از آنجايى كه عايشه همسر احمد سرى بوده است اينكه وى جدا از همسرش به نزد ابو عثمان بيايد و در خانهى او زندگى كند امر غير معمولى است . همچنين سكوت سلمى هم در اينباره قابل توجه است . آيا اين ممكن است كه عايشه بهعنوان يك فرد اهل تسنن همسرش را به خاطر طرفدارى از آراء شيعيان ترك كرده باشد و او را ملحد تصور كند ؟ بهعنوان دانشمندى مشهور با چهرهاى مذهبى ابو عثمان حيرى مىتوانسته در مورد جدايى وى از همسرش با آوردن ادلّه مذهبى نقش وكيل را براى او بازى كند .
( 155 ) . اصطلاح تكبيره به عبارت اللّه اكبر اشاره دارد كه مسلمانان در آغاز نماز بر زبان مىآورند .
عين القضات در شكوى الغريب نام عايشه امرئه احمد بن سرى را با عنوان عايشه نيشابورى مىآورد و از وى بهعنوان يكى از زنان عارف چنين ياد مىكند : عايشه نيشابورى همسر احمد بن سرى كه در نيشابور زنان را موعظه مىكرد و خود از ابو عثمان ادب آموخت .
شكوى الغريب ص 42 . - م
اين جملهى عين القضات روشن مىكند كه عايشه مريد ابو عثمان بوده و شايد به سبب اينكه از مرو به نيشابور آمده ، در خانهى ابو عثمان منزل كرده است و شايد اين ماجرا پيش از ازدواج وى با احمد بن سرى باشد نه آنگونه كه خانم كرنل گمان مىكند مربوط به اختلاف مذهبى ايشان باشد . - م