سرزمينهاى بسيارى از جمله سرزمين تركها رفت . منابع از اين حكايت مىكنند كه وى در سال 158 / 775 در بغداد بوده است . احتمالا در همين سالها بوده كه با بحريه ديدارى داشته است . طبقات الصوفية 61 - 66 و حلية الاولياء ج 8 / 58 - 83 و رساله قشيريه 397 - 98 و صفة الصفوة ج 4 / 159 - 60 و كشف المحجوب 111 - 12 و نخستين صوفيان 75
ابن جوزى در صفة الصفوة دربارهى بحريه مىنويسد :
رباح بن ابى جراح گفت : بحريه عابده را ديدم كه مىگريست و مىگفت : جوان بودم تركت گفتم و درحالىكه پير و ناتوانم بسوى تو آمدم . پس اين پيرزن را آنگونه كه هست بپذير .
از زيبايى چهره هنوز بهرهمند بود و گرسنگى آن را از بين برد . چهل روز چيزى جز كمى نخود نخورد . مجتهد بود و مجلسى داشت كه در آن سخن مىگفت و ياد خدا مىكرد .
هنگامى كه سخن مىگفت مضطرب مىشد و به لرزه مىافتاد .
احمد بن ابى الحوارى گفت : از پيرزنى از مردم بصره شنيدم كه مىگفت از بحريه شنيدم كه مىگفت : هرگاه دل ترك شهوات كند به علم روى مىآورد و آن را دنبال مىكند و هرچه بر او وارد شود را تحمل مىكند . صفة الصفوة ج 4 / 24 . - م
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص٢٧١