است هر چند احوط ( 1 ) است .
( مسأله 111 ) : در تطهير نجاست ، بر طرف كردن عين نجاست واجب
است نه رنگ و بوى آن ، و فرقى در وجوب بر طرف كردن ميان نجس و متنجس
نيست .
( مسأله 112 ) : هرگاه موضع نجاست مشتبه شود ، اگر در يك لباس
باشد تطهير هر موضعى از آن كه احتمال نجاست در آن باشد ، لازم است و اگر
احتمال در زيادتر از آن باشد شستن تمام آن واجب است ، و اگر اشتباه در چند
لباس يا غير لباس باشد ، هرگاه شبهه غير محصوره باشد ، شستن آنها واجب
نيست و اگر محصوره باشد واجب است .
( مسأله 113 ) : اگر شستن لباس براى نماز ممكن نباشد ، جايز است
برهنه نماز بخواند و بلكه متعين است ( 2 ) ، و اگر مانعى از برهنه شدن وجود داشته
باشد مثل سرما و آنچه به سبب آن متضرر شود ، بايد با لباس نجس نماز بخواند
و اعاده و قضا بر او لازم نيست .
هامش
( 1 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : بلكه خالى از قوت نيست .
( 2 ) ميرزاى شيرازى : و احوط جمع است ميان خواندن نماز با بدن برهنه و با
لباس نجس .
محقق خراسانى : اگر چه اقوى معين بودن نماز است در لباس نجس به مقدارى
كه ساتر شود ، مى باشد .
محمد كاظم طباطبائى : بلكه معين بودن نماز در لباس نجس خالى از قوت
نيست اگر چه احوط جمع است .
محمد باقر شيرازى : در جمع ميان لباس نجس و بدن برهنه بايد ملاحظه شود
كه مشقت نداشته باشد .