طهارت آن ، شرط است كه آب خزينه بعد از بر طرف شدن ( 1 ) تغير به مقدار كر
باشد ، و در آنچه ذكر شد ، فرقى ميان حمام و غير حمام نيست .
( مسأله 55 ) : حكم آب باران همان حكم آب جارى در عدم نجاست به
مجرد رسيدن نجاست به آن مى باشد ، و نيز در پاك نمودن غير ، در حال باريدن
هر چند جارى نشود ( 2 ) همان حكم را دارد ، چه در زمين جمع شده باشد و چه
از ناودان بيايد ، چه ابر بسيار باشد و چه يك قطعه باشد ، و فرقى ميان ظاهر
آنچه با آب باران پاك مىشود و باطن آن نيست و در طهارت آن احتياجى به
فشردن نيست .
( مسأله 56 ) : آب ساكن يا راكد اگر به مقدار كر باشد نجس نمى شود
مگر به تغيير رنگ يا بو و يا مزه آن در اثر رسيدن نجاست ، به آن چه تمام آن متغير
شود و چه مقدارى از آن ، و مراد از تغير مذكور تغير حسى است يعنى متغير شود
به صورتى كه رنگ آن به چشم و طعم آن به دهان و بوى آن به مشام ادراك شود و
به غير از سه صفت طعم و رنگ و بو اعتبارى به صفات ديگر نيست ، و هر گاه اين
سه صفت را آب از متنجسى در اثر مجاورت كسب كرده باشد كه خود آنها صفات
اصلى متنجس باشند و يا آنها را كسب نموده باشد ، نجس نمى شود و همچنين
است حكم آبى كه اين صفات را در اثر مجاورت با نجاست كسب نموده باشد ( 3 ) .
( مسأله 57 ) : مقدار كر به حسب وزن ، برابر هزار و دويست رطل عراقى
است ، كه به وزن تبريزى در زمان عباسى بيست مثقال كمتر از يكصد و بيست و
هامش
( 1 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : به شرط امتزاج آن به مقدارى از آب خزينه .
( 2 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : احوط اعتبار جريان است .
( 3 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : احوط انفعال است و هر گاه صفت نجاست
به جهت عارضى در آب مستور باشد مثل آنكه سرخ باشد كه رنگ خون در آن ظاهر
نمى شود بلكه حاكم خالى از قوت نيست .