مسكراتى كه در اصل مايع باشند ، چه كم باشند و چه بسيار ، مگر در شراب كه
در قطره آن سى دلو كفايت مىكند هر چند افضل در اين مورد نيز كشيدن تمام آب
چاه است ، و همچنين است حكم در مورد منى و خون حيض و استحاضه و نفاس
و در مورد ميت گاو نر و شتر ، چه نر باشد و چه ماده ، و آب انگورى ( 1 ) كه
به جوش آمده باشد و دو ثلث آن نرفته باشد و براى عرق جنب از حرام و عرق شتر
جلال ( 2 ) و سگ و خوك هرگاه زنده بيرون بيايند بنابر احتياط ، و فضله و بول غير
مأكول اللحم حتى انسان ، غير از بول ( 3 ) صبى و مرد - هر چند استحباب كشيدن
تمام آب در آنها وجيه و خوب است - و همچنين است براى بول و فضله و خون
نجس العين و براى افتادن فيل ( 4 ) و كافر ، هرگاه در آن بميرند يا زنده از آن بيرون
آيند و نيز ساير نجاساتى كه نص در آنها وارد نشده باشد و داخل در منصوص
نشوند هر چند به فحوى .
دوم : كشيدن يك كر آب است براى مردن اسب و قاطر و الاغ و گاو ماده .
سوم : كشيدن هفتاد دلو است براى مردن انسان مسلم چه مرد باشد و چه
زن ، چه بالغ باشد و چه طفل .
چهارم : كشيدن پنجاه دلو است براى ريخته شدن ( 5 ) خون بسيار از
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : بنا بر نجاست آب انگور در اثر جوشيدن ، و گذشت كه اقوى
طهارت است .
( 2 ) محقق خراسانى : بنابر نجاست ، اين دو داخل در ما لا نص فيه است .
( 3 ) محقق خراسانى : و اكتفا به سى دلو مى توان كرد چنانچه مى توان اكتفا به اين
دو در فضله و بول و ساير حيوانات نمود .
( 4 ) محقق خراسانى : اظهر اكتفا نمودن به كشيدن هفتاد دلو است .
( 5 ) محقق خراسانى : اقوى اكتفا نمودن به چهل بلكه سى دلو است .