چهار ركعتى را تمام كرده باشد بايد تا در آنجا هست نماز را تمام بخواند .
( مسأله 1238 ) : بيرون نرفتن ( 1 ) از حد ترخص در اقامت شرط
نيست ( 2 ) و اين معنى نسبت به ملحقات ولايت ، از باغات و مزارع و امثال آنها
نيز منافى اقامت نيست ، بلكه ظاهر آن است كه هرگاه از محل اقامت خود به مقدار
كمتر از مسافت ( 3 ) ، بيرون رود ضررى به اقامت او نمى رساند ( 4 ) ، و شخص بايد
نماز را در هر يك از رفتن و برگشتن و محل اقامت خود به صورت تمام بخواند
البته در صورتى كه اراده اقامت ده روز در محل اقامت ، بعد از برگشتن داشته باشد و
يا از حال سفر در محل اقامت خود غافل باشد و يا آنكه در سفر نمودن و ماندن ،
مردد باشد ، ليكن در غير صورت اراده اقامت ده روز بعد از برگشتن ، احوط ( 5 )
اضافه نمودن قصر بعد از اتمام است چنانچه احوط نيز آن است كه پيش از تمام
شدن مدت اقامت آن سفر را انجام ندهد .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : و عزم بر بيرون نرفتن در حين اراده اقامه ، اگر چه
رعايت اين حالت احوط مى باشد .
( 2 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : احوط آن است كه تصميم بر
بيرون نرفتن از حد ترخص و بلكه حدود شهر داشته باشد .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : اين فاصله تا جايى است كه از آنجا قصد برگشتن به
محل اقامت خود را دارد .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : اگر در زمان كمى مانند يكى دو ساعت باشد و اگر نه مشكل است .
( 5 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : به مجرد بيرون رفتن از حد ترخص و
در صورتى كه بعد از بازگشت قصد اقامت نكند ، اين احتياط ترك نشود .
محقق خراسانى : مراعات اين احتياط لازم نيست .