از هر يك از اين طرق به عدالت او مظنه ( 1 ) يا علم حاصل كند مىتواند به او
اقتدا كند .
( مسأله 1168 ) : اگر شخص اقتدا به امام حاضرى كرد كه او را عادل
مى دانست و بعد معلوم شد كه كسى كه منظورش بوده ، نيست در صورتى كه اين
امام نيز عادل باشد نمازش صحيح است ( 2 ) ولى اگر شخص معينى را به اسم اقتدا
كرد به گمان آنكه حاضر است ، و بعد معلوم شد كه غير اوست ، در اين صورت ،
اگر چه او را هم عادل بداند نمازش باطل است .
( مسأله 1169 ) : اگر در بين نماز عذرى براى امام بوجود آيد ، مأموم
بنا بر اقوى مىتواند نمازش را عدول به امام ديگرى ( 3 ) بنمايد .
( مسأله 1170 ) جايز است مأموم در حال اختيار عدول به فرادى كند
اگر چه در ابتدا قصدش اين باشد كه در دو ركعت آخر عدول به فرادى كند ( به طور
مثال در نماز مسافر ) .
( مسأله 1171 ) : متابعت در اقوال واجب نيست مگر آنكه مأموم صداى
امام را بشنود ( 4 ) كه احتياط در اين صورت متابعت كردن است و اما اگر سهوا
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : در اكتفاى
بر مظنه بدون حصول وثوق ( * 1 ) اشكال است .
( 2 ) محقق خراسانى : و احوط اعاده نماز است .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : مىتواند به امام ديگرى از خود مأمومين عدول كند اما
عدول به امام ديگرى محل تأمل است ، اگر چه صحت آن احتمال قوى دارد .
( 4 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : اختصاص به شنيدن ندارد بلكه =
( * 1 ) محقق خراسانى : بلكه با وثوق نيز مشكل است مگر آنكه علم حاصل شود .