بردارد و يا سهوا يا خطأ به ركوع برود ، بايد برگردد و به امام ملحق شود ( 1 ) و
اگر عمدا برنگردد ، احوط ( 2 ) اعاده نماز است البته اگر امام به او نرسد و اگر به
مجرد اطلاع ، امام به او رسيد ، بر او چيزى نيست و نمازش صحيح است .
( مسأله 1117 ) : كسى كه پيش از ركوع ، امام را درك كند مىتواند
درك جماعت و فضيلت آن را بنمايد ، پس در اين صورت بايد تكبيرة الاحرام
بگويد و آن ركعت را ركعت اول از نماز خود محسوب كند و همچنين است اگر
ركوع امام را دريابد كه در اين صورت نيز نماز جماعت و فضيلت آن را دريافته
است بلكه اگر امام را در ركوع و بعد از گفتن ذكر درك نمايد نماز جماعت را نيز
ادراك نموده است و در جميع صور مذكور بايد دو تكبير بگويد كه تكبير اول را
تكبير واجب به قصد تكبيرة الاحرام قرار دهد و تكبير دوم را مستحب و به قصد
تكبير ركوع قرار دهد ولى اگر بترسد كه به ركوع نرسد بايد تكبيرة الاحرام را
بگويد و تكبير ركوع را ترك كند .
( مسأله 1118 ) : اگر مأموم امام را در حال ركوع دريابد و بترسد كه
اگر به صف برسد امام سر از ركوع بردارد ، بايد در آن مكانى كه هست تكبيرة
الاحرام بگويد و به ركوع برود و در حال ركوع و يا بعد از ركوع به صف ملحق
شود ( 3 ) و بهتر آن است كه در اين صورت گام بر ندارد بلكه پاى خود را بكشد
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : و زيادى ركن در اينجا مغتفر است پس اعاده نماز
واجب نيست اگر چه احوط است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : ليكن اقوى عدم وجوب است .
( 3 ) شيخ انصارى : به شرط آنكه در آن مكان مانعى براى اقتدا نباشد مانند بعد
يا دورى ( * 1 ) و حايل و بلندى = .
( * 1 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : اقوى آن است كه در اينجا دورى
مانع نيست .