او را عادل بداند ( 1 ) و چه نداند ، نمازش باطل است .
( مسأله 1109 ) : اگر مأموم به امام حاضر اقتدا نمود و مى دانست كه
شخص خاصى است و بعد معلوم شود كه شخص ديگرى بوده است در اين صورت
احوط ( 2 ) ، اعاده نماز است .
( مسأله 1110 ) : در نماز جماعت مأموم نبايد جلوتر از امام
بايستد ( 3 ) ولى جايز است در كنار يكديگر بايستند ، چه مأموم مرد باشد و چه
زن ( 4 ) ، چه طفل باشد و چه بزرگ .
( مسأله 1111 ) : موافق بودن نماز امام با مأموم در هيئت و كيفيت
شرط است ، پس اقتدا كردن نماز يوميه به نماز ميت يا نماز عيدين و يا نماز آيات
جايز نيست و همچنين است در اقتدا كردن نماز ميت يا نماز عيدين يا نماز آيات
به نماز يوميه .
( مسأله 1113 ) : موافق بودن عدد ركعات ما بين نماز امام و مأموم ،
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : در صورت عادل بودن امام و بلكه بطور كلى ، بطلان
نماز محل اشكال است زيرا كه عدم عدالت بدتر از كشف كفر و فسق نيست در عين
حال رعايت احتياط اولى و احسن است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : ليكن در اين فرض اگر شخص
را عادل بداند اقوى عدم وجوب مى باشد .
( 3 ) شيخ انصارى : و بلكه مؤخر باشد هر چند به مقدار كمى .
( 4 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : گشت كه احوط تأخر زن از مرد به
تمام بدن مى باشد .
محمد كاظم طباطبائى : اگر چه در صورت مرد بودن مأموم تأخر هر چند به
مقدار اندكى ، احوط است و در زن تأخر به تمام بدن است .