هشت صورت زير :
اول شك ميان دو و سه بعد از برداشتن سر از سجده دوم ( 1 ) كه در اين
صورت بايد بنا را بر سه بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز
احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بجا آورد و احوط بجا آوردن يك ركعت ايستاده
است و احوط ( 2 ) از آن اعاده نماز بعد از خواندن نماز احتياط است .
دوم : شك ميان سه و چهار در هر حالتى كه باشد ، در اين صورت بايد بنا
را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و يك ركعت ايستاده يا دو ركعت نشسته
بجا آورد ، و احوط در اينجا بجا آوردن دو ركعت نشسته است .
سوم : شك ميان دو و چهار ( 3 ) بعد از سر برداشتن از سجده آخر ، كه در
اين صورت نيز بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از آن دو
ركعت نماز احتياط ايستاده بجا آورد .
چهارم شك ميان دو و سه و چهار ( 4 ) بعد از سر برداشتن از سجده ، كه
در اين صورت نيز بايد بنا را بر چهار گذارده و نماز را تمام كند و بعد از آن دو
ركعت نماز احتياط ايستاده و دو ركعت نشسته با دو سلام بجا آورد و احوط بلكه
اظهر مقدم داشتن دو ركعت ايستاده بر دو ركعت نشسته است .
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : اگر قبل از برداشتن سر از سجدتين و يا قبل از سجدتين
و بلكه در حال قيام باشد اقوى عمل به حكم شك بين دو و سه مى باشد هر چند
احوط جمع است .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : براى اين احتياط وجهى به نظر نرسيده است .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : حكم شك بين دو و سه در اين مورد جارى است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : حكم شك بين دو و سه در اين مورد جارى است .