آخر ظهر است يا ركعت اول نماز عصر و يا شك كند كه ركعت سوم نماز مغرب
است يا ركعت اول نماز عشا در اين صورت در فرض اول بايد بنا گذارد بر اينكه
ركعت آخر از نماز ظهر است و در فرض دوم از ركعت سوم نماز مغرب محسوب
مىشود ، و در حكم مذكور فرقى ميان آنكه شك در نماز حضرى باشد يا در نماز
سفرى باشد ، نيست .
( مسأله 969 ) : اگر بين ركعت دوم و غير آن ، از سه و چهار شك كرد ،
در صورتى كه در حال قيام و يا در حال ركوع و يا بعد از ركوع و يا پيش از
سجده و يا در اثناى سجده اول و يا ميان دو سجده يا پيش از ذكر واجب از
سجده دوم باشد در تمام اين صور نمازش باطل است ( 1 ) و همچنين است اگر
پيش از سر برداشتن و بعد از ذكر واجب باشد ( 2 ) و اگر شك در حال برداشتن
سر از سجده دوم يا بعد از آن باشد به تفصيل ذكر مىشود .
( مسأله 970 ) : اگر شك ميان دو و پنج و بيشتر از آن باشد نماز باطل
است و احوط اتمام ( 3 ) و اعاده است و همچنين شك ميان دو و سه و پنج يا دو
و شش يا سه و شش و مانند آنها از آنچه مردد باشد ميان زايد بر پنج و كمتر از
آن مبطل نماز است .
( مسأله 971 ) : شك در نماز چهار ركعتى نيز مبطل است مگر در
هامش
( 1 ) محمد باقر شيرازى : بطلان نماز اول الكلام است بلكه همانگونه كه مرحوم آية
الله والد ( ره ) بيان كرده اند احتمال صحت بسيار قوى است و احوط تمام كردن نماز و
اعاده آن است .
( 2 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : احوط اجراى حكم بعد از بلند كردن
سر از سجده و اعاده نماز است .
( 3 ) محمد باقر شيرازى : در صورتى كه در اتمام نماز احتمال صحت باشد .