بخاطرش بيايد بايد آن را بخواند خواه پيش از سوره باشد و خواه بعد از آن و اگر
بعد از سوره باشد بايد حمد را بخواند و سوره را اعاده نمايد و اگر داخل در
ركوع شده باشد و به خاطرش بيايد چيزى بر او نمى باشد ( 1 ) و همچنين است
هرگاه بداند ركعتى را كه در آن است سوم يا چهارم است و به اين جهت خواندن
سوره حمد را ترك نموده باشد و به خاطرش نيامد تا آنكه به ركوع رفت ، در اين
صورت نيز چيزى بر او نيست و چنانچه پيش از ركوع به خاطرش آمد بايد آن را
جبران كند .
( مسأله 760 ) : شك در خواندن حمد بعد از داخل شدن در ركوع
اعتبارى ندارد و همچنين هرگاه بعد از داخل شدن در سوره شك در خواندن حمد
كند نيز اعتبارى ندارد ، بلكه اگر شك كند در آيهاى بعد از داخل شدن در آيه
ديگر نيز شك او اعتبارى ندارد ( 2 ) و ليكن در اين صورت احوط آن است كه رجوع
نموده و آن آيه را بخواند .
( مسأله 761 ) : خواندن سوره حمد بر وجهى كه به تواتر رسيده است
معين و لازم است و اشكالى در متابعت قرائت نافع و ابن كثير و ابى عمرو و ابن
عامر و عاصم و حمزه و كسائى نيست و احوط ترك قرائت ابى جعفر و يعقوب و
خلف است .
( مسأله 762 ) : در قرائت سوره حمد بايد حروف را از مخارج ادا كنند
و موالات عرفى و ترتيب در ميان آيات و كلمات و حروف را نيز بايد بجا آورند و
هامش
( 1 ) شيخ انصارى - محمد كاظم طباطبائى : مگر دو سجده سهو بنابر احتياط .
( 2 ) شيخ انصارى - محمد باقر شيرازى : مسأله خالى از اشكال نيست و بايد
احتياط مذكور را ترك نكند و آيه مشكوك را به قصد قربت مطلقه بخواند نه به
قصد جزئيت .