( مسأله 479 ) : غسل ميت واجب كفائى است به اين معنى كه بر همه
مكلفين واجب است و هر گاه يك نفر غسل را انجام داد از ديگران ساقط است .
( مسأله 480 ) : در غسل ميت كه واجب كفائى است بلكه در ساير امور
كفائيه ميت ، شوهر نسبت به زن اولى است ، چه آن زن آزاد باشد و چه بنده ، چه
دائمى باشد و چه منقطعه و ليكن در متعه اشكالى مى باشد و در اين مورد عمل به
احتياط خوب است ، و بعد از شوهر مالك بر غير مالك مقدم است و اگر
مالكين متعدد باشند ، در ولايت بر او شريك خواهند بود ، و بعد از مالك ، ارحام
مقدم بر اجنبى هستند هر چند اجنبى هاشمى باشد يا وصيت كند كه اجنبى او را
غسل دهد ، اگر چه احوط ( 1 ) براى ورثه عمل نمودن ( 2 ) به وصيت است هر چند
شخص هاشمى نباشد .
( مسأله 481 ) : طبقات ارحام به ترتيب ارث است ، پس پدر و مادر و
اولاد بر جد و جده و خواهر و برادر مقدم مى باشند و ايشان مقدم بر اعمام و
اخوال ( عموها و دائى ها ) مى باشند و بعد از آن ولاء عتق ( 3 ) مقدم است بر ولاء
ضمان جريره ، و ضمان جريره بر حاكم شرع مقدم است ، و در صورت نبودن
هيچ يك از اين مراتب احتياط در مقدم دانستن بر غير و بعد از آن به عدول مؤمنين
مى رسد . ( توضيح هر يك از اصطلاحات در محل خود ذكر خواهد شد انشاء الله ) .
هامش
( 1 ) ميرزاى شيرازى - محمد باقر شيرازى : البته اين احتياط ترك نشود اگر چه
مشهور قول اول است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه وجوب عمل به آن خالى از قوت نيست .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : در ولايت داشتن معتق ( بنده ) و ما بعد آن تأمل است .
محمد باقر شيرازى : ولايت معتق و ما بعد آن محتاج به تامل و مراجعه بيشترى
است .