( مسأله 474 ) : اگر شخصى جراحتى در پشت داشته باشد كه حكمش
احتياطا جمع ما بين غسل جبيره و تيمم است ، هرگاه بعد از طهارتين و نماز ،
محدث به حدث اصغر شود ، بايد احتياطا تيمم را بدل از غسل اعاده نمايد و
احتياطا وضو هم بگيرد ( 1 ) ، به اين دليل كه اگر تكليفش غسل بوده اكنون كه
حدثى از او سر زده بايد وضو بگيرد و اگر تكليفش تيمم بوده ، تيمم سابق او كه
بدل از غسل بوده به حدث اصغر منتقض مىشود - چنانچه مشهور است - پس بايد
براى مرتبه دوم تيمم بدل از غسل بگيرد .
( مسأله 475 ) : شخصى كه از كمر تا زانوى او و همچنين زير جامه او
نجس شده باشد و نتواند آن را از خود جدا كند و از طرفى هم دسترسى به آب
نداشته و يقين دارد كه تا غروب به آب نمى رسد بايد احتياطا ( 2 ) نماز خود را به
تأخير بياندازد .
( مسأله 476 ) : اگر تمام لباس و بدن نمازگزار نجس باشد و آبى نيز در
اختيار نداشته باشد تا با آن ازاله نجاست كند ، چه يك روز يا ده روز يا يكسال
يا كمتر يا بيشتر و با آن حالت با تيمم نماز بخواند ، نماز او صحيح است و اعاده
و قضا ( 3 ) نمى خواهد .
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى كفايت وضو است همانطور كه گذشت .
( 2 ) محقق خراسانى : مراعات اين احتياط لازم نيست .
محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز مبادرت به تيمم و نماز است .
محمد باقر شيرازى : اقوى بلكه اولى مبادرت است و بلكه تأخير نماز در اين
صورت حسنى ندارد .
( 3 ) محمد باقر شيرازى - در صورتى كه يكى از دو طهارت ( آب و يا خاك ) را
انجام داده باشد و الا حكم فاقد الطهورين را داشته و احتياط در قضاى نماز نيز
مى باشد .