( مسأله 436 ) : ترتيب در تيمم واجب به اين طريق است كه : اول دو
دست را بر خاك بزند ، بعد پيشانى را مسح كند و سپس دست راست و بعد
دست چپ را مسح كند ، ليكن اين در صورتى است كه يك مرتبه دو دست را بر
زمين بزند و اما در صورتى كه دو ( 1 ) مرتبه بزند بايستى مرتبه دوم پيش از مسح
نمودن به دست باشد .
( مسأله 437 ) : در تيمم واجب است : طاهر بودن خاك ، بجا آوردن آن
توسط خود شخص ( هم چنان كه در وضو و غسل ذكر شد ) ، موالات هر چند تيمم
بدل از غسل باشد ( و مراد از آن پى در پى بودن عرفى است ) ، در دست و خاك و
ماسح وممسوح مانعى نباشد .
( مسأله 438 ) : تيمم پيش از وقت فريضه ( مانند نماز واجب ) صحيح
نيست و در صورت تنگ بودن وقت ، تيمم در وقت فريضه صحيح است و احوط ( 2 )
به تأخير انداختن آن در وسعت وقت است ، خواه اميد رفع عذر باشد ( 3 ) يا
نباشد ( 4 ) هر چند اظهر در اين حالت جواز تقديم در اول وقت است هرگاه علم به
عدم بر طرف شدن عذر تا آخر وقت داشته باشد .
( مسأله 439 ) : در جواز تيمم در صورت ضيق وقت فرقى ميان نماز
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : احوط آن است كه دو دفعه بزند يكى پيش از مسح نمودن
پيشانى و ديگرى پيش از مسح نمودن دو دست .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : اقوى جواز تيمم در اول وقت است مطلقا اگر چه با
رجاء زوال عذر .
( 3 ) ميرزاى شيرازى : با رجاء ، به زوال عذر ، احوط تأخير است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : در صورتى كه اميدى به بر طرف شدن عذر نباشد ، اقرب
جواز تيمم و خواندن نماز در اول وقت است .