اگر قصد يكى از غاياتى كه حصول طهارت به جهت آنها شرعا مطلوب است ،
بنمايد به صورتى كه داعى شخص به سوى آن غايت در حقيقت قربت باشد اگر چه
محرك به سوى آن داشتن طهارت در وقت هم باشد ، صحيح است و مىتواند بعد
از داخل شدن وقت نيز با آن وضو و يا غسل نماز بخواند ، و مشهور اين است كه
غسل جنابت في نفسه مستحب است ( 1 ) بنابر اين هر زمانى كه بخواهد به قصد رفع
حدث جنابت غسل كند ( 2 ) نيازى به اين نيت ها نيست و مىتواند به همان غسل
نماز بخواند ، ليكن در جميع صور غير از صورت اولى كه در آن قصد بجا آوردن
نماز قضا داشته باشد بايد قصد قربت مطلقه نمايد نه قصد وجوب و نه قصد ندب
غائى ( 3 ) بمعنى ندب مصطلح كه رخصت در ترك مطلق فعل اوست ، والله العالم .
5 - اگر زمين قبرستان را تغيير دهند و در آن محل نهر آب غصبى يا غير
غصبى جارى كنند ، وضو گرفتن يا غسل كردن در آن نهر چه حكمى دارد و در
هر يك از آب غصبى و غير غصبى حكم جدائى وجود دارد يا خير ؟
ج : اگر محل از بقاع شريفه باشد مانند صحت امامزاده ها و غير آنها معلوم
نيست كه جارى نمودن نهر در آنها اشكالى داشته باشد بلكه حسن دارد ولى اگر
معلوم است كه محققا وقف به جهت مقبره بوده ، حال كه چنين شده و رفع آن
هامش
( 1 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : وضو به قصد داشتن طهارت
هم بى اشكال است اگر چه داعى بر آن ، نماز در وقت باشد بلكه بعيد نيست كه به
خودى خود مستحب باشد و بنا بر اين مسأله سهل و آسان است .
( 2 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : و همچنين است وضو بنابر اقوى .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : قصد وجوب وصفى مانعى ندارد و همچنين است
قصد استحباب غائى به معنى قصد به جهت استحباب ، بلى قصد ندب وصفى صحيح
نيست .