بايد احتياطا ( 1 ) نمازهايى را كه با آن وضو خوانده ، قضا كند .
( مسأله 329 ) : هرگاه موى بالاى چشم ( ابرو ) را به جهت مرضى
بچسبانند بايد وضو يا غسل جبيره بجا آورد و اولى ( 2 ) اين است كه تيمم نيز
بنمايد .
( مسأله 330 ) : اگر شخص نتواند به منظور مسح نمودن كفش را از پاى
خود بيرون آورد ، بايد روى كفش مسح كند ، و اگر كفش نجس باشد چيز
پاكى روى آن بياندازد و روى آن چيز پاك مسح كند و احتياطا تيمم هم بكند و
همچنين است در صورتى كه پشت پاى شخص نجس باشد و نتواند آن را تطهير كند .
( مسأله 331 ) : هرگاه مالك چشمهاى جارى مانند قنات ، شخص را از
استعمال نمودن آن به جهت وضو گرفتن و غيره منع كند ، بر آن شخص استعمال
كردن از آن جايز نيست .
( مسأله 332 ) : هرگاه گوشتى در محل وضو يا غسل روئيده باشد بايد
به جهت غسل يا وضو آن را شست .
( مسأله 333 ) : ازاله نمودن چرك زير ناخن اگر به مقدار متعارف باشد ،
واجب نيست به خلاف ناخنى كه از حد متعارف گذشته باشد كه ازاله نمودن چرك
زير آن مقدار بلند واجب است و محل آن را بايد جهت وضو يا غسل شست ، و در
مورد همان چرك زير ناخن در حالت اول نيز هرگاه ناخن را گرفت حتما بايد محل
را پاك نمايد تا آب به پوست برسد .
( مسأله 334 ) : هرگاه زنى در حضور مرد نامحرمى وضو بگيرد معصيت
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : البته اين احتياط ترك نشود .
( 2 ) ميرزاى شيرازى : بلكه احوط .